حسین سنجری
حسین سنجرى، از موزیسینهاى ممتاز و بزرگ كشور بود. وى از طفولیت به موسیقى علاقهمند بود و براى آشنایى با این هنر، همیشه دنبال موقعیت مىگشت تا زمانى كه فارغالتحصیل شد. از این زمان بود كه وى جهت فراگیرى موسیقى و نواختن تار نزد استاد بزرگ مرحوم درویشخان رفت و پس از چندى به كلاس مرحوم مرتضىخان نىداود و سپس نزد استاد اول خود بازگشت.
وى نزد دوستان خود كه با نت آشنایى داشتند خط نت را هم فراگرفت و براى تكمیل آن نزد سلیمانخان افسر دسته موزیك نظام رفت و در این مدرسه نواختن پیانو را هم به خوبى آموخت و پس از چندى كه مدرسهى عالى موسیقى افتتاح شد در آن مدرسه با آقایان موسىخان معروفى و سلیمانخان سپانلو و عدهاى دیگر در كلاس تار مشغول كار گردید و در اولین اركستر مدرسه شروع به تمرین كرد.
حسین سنجرى در ضبط صفحات آهنگهاى استاد علینقى وزیرى شركت كرد و خودش همیشه در جستجوى خوانندهاى خوشصدا كه از آوایى رسا برخوردار باشد بود و اتفاقاً شبى در منزل یكى از دوستانش با خانمى آشنا شد كه از این نعمت خدادادى بهره داشت و او خانم روحانگیز بود و سنجرى به تعلیم وى همت گمارد و روحانگیز را پس از چندى كه از تمرین و فراگیرى مىگذشت نزد استاد وزیرى برد ولى استاد تأكید كرد كه با كوشش و ممارست بیشتر وى را جهت خواندن و یادگیرى گوشهها و مقامهاى ایرانى آماده سازد و حسین سنجرى پس از زحمات فراوان موفق به این امر مهم شد و روحانگیز را جهت خواندن آهنگهاى استاد وزیرى آماده ساخت و علاوه بر تصنیفهایى كه روحانگیز خواند و در صفحات متعدد پر شد، سنجرى چند آواز به سبك جدید با وى اجرا نمود كه به صورت صفحه درآمد.
حسین سنجرى در سال 1320 همكارى خود را با رادیو آغاز كرد و در اركستر نوین كه از ابتكارات استاد علینقى وزیرى بود شركت و آهنگهایى جهت اجرا براى خوانندگان ساخت.
حسین سنجرى دو پسر خود، حشمت و هوشنگ سنجرى را شخصاً در جهت فراگیرى موسیقى تریبت و راهنمایى و سپس آنها را به مدرسه عالى موسیقى گذاشت كه به مدارج عالى رسیدند. سنجرى آهنگهایى به یادماندنى خوبى ساخت كه از جمله «غم عشق» با شعرى از شاعر بزرگ ایران، سعدى و با صداى استاد غلامحسین بنان به یادگار مانده است.
(س چهاردهم ق)، نوازنده. از دوران طفولیت به موسیقى علاقهمند بود و پس از پایان تحصیلات به مكتب درویش خان رفت و نواختن تار را فراگرفت. مدتى نیز به كلاس مرتضى نى داود رفت و مقدمات خط نت را از سلیمان خان، افسر دسته موزیك نظام، آموخت و در این مدرسه نواختن پیانو را هم بخوبى فراگرفت. پس از چندى به مدرسهى عالى موسیقى وارد شد و در ضبط صفحات آهنگهایى استاد علینقى وزیرى شركت جست. وى چند آواز به سبك جدید با خانم روحانگیز اجرا نمود كه به صورت صفحه درآمد. سنجرى آهنگهایى به یاد ماندنى ساخته كه از آن جمله: «غم عشق» با شعرى از سعدى است و با صداى استاد غلامحسین بنان.[1]
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
